Muzyka przyprawiona duńskim akcentem, doprowadzona do wrzenia bogatą osobowością, wstrząśnięta, nie mieszana. Teraz zamieszała na polskim rynku muzycznym - Czesław Śpiewa wydał swoją najnowszą płytę zatytułowaną po prostu "Pop". Krakowscy słuchacze mogli poskromić swój wilczy apetyt na dobrą muzykę w czasie koncertu, który odbył się w Alchemii. Przed występem Czesław opowiedział nam, co by się stało, gdyby żabka z utworu "Żaba tonie w betonie" utonęła w kuflu piwa oraz dlaczego darzy Kraków szczególnym sentymentem...

Dlaczego zdecydowałeś się na nagranie piosenki z Nergalem? Nie bałeś się, że w studiu zapłonie jakiś kot?

Z Nergalem spotkaliśmy się 3 lata temu, jeszcze przed nagraniem „Debiutu”, na koncercie Behemotha w Kopenhadze. Nergal wtedy powiedział: „zobaczycie, ten gość w przyszłym roku zawojuje polski rynek muzyczny” i zawsze miło wypowiadał się o mojej twórczości. Zresztą ja chciałem nagrać z nim piosenkę po prostu dlatego, że jest dobrym muzykiem, a nie na przykład dlatego, że teraz dużo się o nim mówi czy dlatego, że jest z Dodą. Gdyby nie byli razem, ludzie nie zastanawialiby się, dlaczego z nim nagrywam.

Skąd wziął się pomysł, żeby do zdjęć okładki płyty wykorzystać plastelinę? Pozostawiłeś to całkowicie Monice Kuczynieckiej czy miałeś jakiś wpływ na stronę graficzną?

Spotkaliśmy się z Moniką wcześniej i przegadaliśmy projekt płyty i strony. Ona już wcześniej zrobiła dla mnie teledysk do „Ucieczki z wesołego miasteczka” i teraz też chciałem, żeby ta nowa okładka była taka „tadaaam”, bo w Polsce zwykle wszystkie okładki muszą być bardzo wylansowane, a ja chciałem, żeby ta była klarowna i trochę inna. Może być tak, że ktoś weźmie tę płytę do ręki i pomyśli: „Co to kurde jest, może coś dla dzieci?” I na przykład nawet nie zaglądnie do środka, bo plastelina wydaje się dziecinna, ale na pewno znajdą się też tacy, którzy zobaczą, co jest wewnątrz i zorientują się, że przedstawione tutaj sytuacje wcale dziecinne nie są.

Piosenka „O tych w Krakowie” dotyczy może krakowskich kibiców? Czy miałeś z nimi jakieś przejścia?

<śmiech> Nigdy nie myślałem, że ta piosenka jest o kibicach! Ale ciekawy pomysł, muszę to wygooglować. Każdy utwór można przecież interpretować na bardzo wiele sposobów. Inspiracją do powstania „O tych w Krakowie” była sytuacja, kiedy pewni moi znajomi poszukiwali swojej drogi pomiędzy homo i hetero. A z kibicami nie miałem nigdy jakiś negatywnych spięć, teraz nawet dużo mówi się o tym, żeby zmieniło się postrzeganie polskiej piłki nożnej i sytuacja na stadionach, żeby zaczęło być tak jak na przykład w Anglii i tata mógł przyjść z małym synkiem na mecz bez żadnych obaw.

Co tak bardzo zauroczyło Cię w Krakowie? Masz tu swoje ulubione miejsca?

Kraków jest takim miejscem, do którego bardzo lubię wracać, ale z Krakowa lubię też wyjeżdżać. Mam swoje ulubione miejsca, ale czasami patrzę z przymrużeniem oka na tak zwaną „bohemę”. Kraków jest trochę dusznym miastem pod tym względem, wszyscy się znają, kojarzą twarze. W niektórych miejscach taki nadmierny artyzm może trochę bawić, zresztą piosenka „Dziewczyna z branży” jest właśnie takim ironicznym spojrzeniem na niektóre środowiska. Ale Kraków bardzo lubię i lubię tu przyjeżdżać. Mam zresztą nieduże mieszkanie, do którego chyba za niedługo kupię pianino.