Za oknami Klubu Studio skrzypi mróz, a w środku kipią emocje wielbicieli zespołu Hey. Jest tak ciasno, jakby ktoś miał zaraz składać obietnice wyborcze, albo rozdawać darmowy chleb. Tłum cały czas gęstnieje, a niektórzy z jego przedstawicieli rozgrzewają zmarznięte kończyny procentowymi trunkami.

Ochroniarze są mili. Ta wiadomość pewnie zaskoczy każdego, kto był przynajmniej raz w Klubie Studio. Nikt nie chce przeszukiwać mojego portfela i nie każe wywracać kieszeni na druga stronę, nikt nie krzyczy, żeby NATYCHMIAST wyciągać legitymację studencką. Żadnych scen, co chyba nieczęsto się tu zdarza. Magia Świąt czy jak? W środku grungowy klimat. Czapki na głowach i rękawiczki bez palców. Oczekiwanie umila występ zespołu Hatifnats oraz zabłąkane okrzyki, nawołujące Kaśkę.

Hey zaczyna od pierwszego utworu z płyty Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!. Szuflady tajemnic Vanitas szczelnie wypełniają zgrabne zdania, pukle włosów i fotografie. Dopiero po chwili na scenie pojawia się Kasia Nosowska, wywołując tym samym ożywienie. Niska średnia wieku tych ożywionych (a co za tym idzie – niski wzrost) umożliwia pozostałym osobom ujrzenie sceny w pełnym blasku. A błyszczy tak, że aż razi. Podobnie jak nagłośnienie, które stara się jak może, ale mimo tego słowa Nosowskiej grzęzną gdzieś między sekcjami perkusji a brzmieniem gitary. Niczego nie można natomiast zarzucić efektom wizualnym. Drobne światełka, podobnie jak gwoździe gwiazd przytrzymujące niebo w utworze Faza delta, rozświetlają scenę. W połączeniu z charakterystycznym wokalem Kasi, tworzą czarodziejską scenerię.

Kolejny utwór to Piersi ćwierć. Zgodnie z praktykowanym od dawna zwyczajem, publiczność nagradza zespół głośnymi brawami, a wokalistka z uroczym dygnięciem dziękuje bardzo za owacje. Można instynktownie wyczuć, że te niepozorne podziękowania są szczere i Kasię cieszy to, że może przed nami zaśpiewać. Zupełnie, jakby nie miała na koncie kilku platynowych płyt, a wydane domowymi sposobami demo. Właśnie ta urzekająca skromność doprawiona odrobiną scenicznej nieśmiałości jest jedną z przyczyn dzisiejszej frekwencji. Kolejnym powodem są utwory takie jak Chiński urzędnik państwowy, tytułowe Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy! czy Stygnę.

Niektóre kawałki z najnowszej płyty są może zbyt elektroniczne i za dużo w nich eksperymentowania z dźwiękiem. Chociaż z drugiej strony – muzycy, którzy nie poszukują nowych rozwiązań i brzmień są skazani na impas. Rynek muzyczny potrzebuje zmian i dzięki wielotorowości zespołów takich jak Hey, ma szansę na ciągłe przeobrażenia. Resztę zweryfikują słuchacze.